Wybór odpowiedniego żywienia dla stada staje się wyzwaniem ze względu na zaostrzające się normy prawne i zmieniające się oczekiwania rynku. Przepisy umożliwiają dobrowolne oznakowanie produktów jako wolnych od organizmów modyfikowanych genetycznie, przy jednoczesnym uwzględnieniu restrykcyjnego progu 0,9% dla przypadkowych domieszek. Przesunięcie całkowitego zakazu stosowania surowców GMO na 2030 rok daje hodowcom czas na dostosowanie strategii, jednak już teraz wymusza dokładniejszą analizę kupowanych komponentów. Interpretacja specyfikacji umieszczonych na workach wymaga znajomości fizjologii zwierząt, ponieważ same deklaracje na opakowaniu nie zastąpią rzetelnej oceny parametrów odżywczych.
Jak analizować białko i włókno w paszach dla przeżuwaczy?
Skład chemiczny mieszanki bezpośrednio determinuje wydajność stada i opłacalność produkcji mlecznej. W przypadku krów optymalne wykorzystanie białka następuje przy jego stężeniu do 13% w suchej masie dawki pokarmowej. Przekroczenie bariery 20% nie przynosi korzyści produkcyjnych, a wręcz obniża wydajność i pogarsza bilans energetyczny organizmu, zmuszając zwierzę do wydatkowania energii na usunięcie nadmiaru azotu. Drugim kluczowym parametrem pozostaje włókno surowe, stanowiące fundament budowy ścian komórkowych roślin. Prawidłowa praca żwacza wymaga, aby udział włókna surowego wynosił 18–22% w suchej masie dawki. Spadek poniżej tej granicy wywołuje groźne zaburzenia trawienia, natomiast nadmierna ilość drastycznie zmniejsza strawność całej paszy.
Przeczytaj również: Jak wytwórnia dopasowuje receptury pasz do gatunku, wieku i celu chowu
Zbilansowanie poziomu energii odgrywa decydującą rolę w początkowym okresie laktacji. Zapotrzebowanie krowy rośnie wówczas znacznie szybciej niż fizyczna zdolność do pobrania odpowiedniej ilości pokarmu. W efekcie powstaje ujemny bilans energetyczny, który zwierzę pokrywa poprzez spalanie własnych rezerw tłuszczowych. Zastosowanie mieszanek o wysokiej koncentracji energii skutecznie łagodzi ten deficyt i zapobiega gwałtownemu załamaniu krzywej laktacji. Z kolei w hodowli drobiu właściwy poziom energii bezpośrednio warunkuje szybkie przyrosty masy ciała, ponieważ ptaki monogastryczne sprawnie przekształcają dostarczone kalorie we wzrost tkanek mięśniowych.
Przeczytaj również: Wybór paszy a zdrowie zwierząt - jakie czynniki mają znaczenie?
Dobór mieszanek uzupełniających a lokalna baza kiszonkowa
Strategia żywieniowa musi opierać się na obiektywnej ocenie własnych pasz objętościowych. Na terenach o rozwiniętej produkcji mlecznej dominują kiszonki z traw oraz kukurydzy, charakteryzujące się zmienną zawartością składników pokarmowych w zależności od pogody i terminu zbioru. Laboratoryjne badanie zakiszonego materiału pozwala precyzyjnie wskazać braki, które należy zniwelować odpowiednio sprofilowaną mieszanką. Kupując pasze w Mońkach lub innych wyspecjalizowanych punktach zaopatrzenia rolniczego, hodowcy mogą dopasować gotowe produkty do specyficznych niedoborów stwierdzonych w ich silosach.
Przeczytaj również: Możliwości zastosowania fotowoltaiki w rolnictwie
Analiza etykiety pod kątem certyfikacji wymaga weryfikacji głównego nośnika białka roślinnego. Najbezpieczniejszym surowcem w takich mieszankach pozostaje poekstrakcyjna śruta sojowa z rygorystycznie kontrolowanych upraw non-GMO. Wykaz składników musi również szczegółowo określać zawartość dodanych witamin i minerałów. Ma to ogromne znaczenie podczas żywienia zimowego, kiedy niskie temperatury i brak dostępu do pastwisk radykalnie zwiększają zapotrzebowanie stada na mikroelementy. Zaniedbania w suplementacji prowadzą do natychmiastowego spadku odporności, problemów w rozrodzie oraz wyraźnego pogorszenia wskaźników produkcyjnych.
Właściwa weryfikacja produktu przed zasileniem paśników chroni gospodarstwo przed stratami finansowymi i problemami weterynaryjnymi. Każda profesjonalnie przygotowana etykieta mieszanki bez GMO powinna czytelnie określać gwarantowaną zawartość białka surowego, poziom włókna oraz dokładny wykaz premiksów witaminowo-mineralnych. Decyzja o wyborze konkretnego rozwiązania zawsze wynika z analizy braków. Warianty białkowe wprowadzamy do dawki ubogiej w ten makroelement, natomiast składy energetyczne stosujemy w okresach szczytowej laktacji krów lub intensywnego tuczu drobiu, aby skutecznie zabezpieczyć zwierzęta przed wyczerpaniem rezerw ustrojowych.
Dziękujemy za ocenę artykułu
Błąd - akcja została wstrzymana
